ALOE VERA - lekovita moć:

 

- 3 -

 

ALOJA VERA: Kroz vekove

 

• U isto vreme su S.Levenson i K. Somovva iz Rusije koristili aloju za lečenje paradentoze i periodontalnih oboljenja. Kod 150 pacijenata je ubrizgan ekstrakt aloje u ležište svakog obolelog zuba. U potpunosti je došlo do izlečenja kod većine, ako ne i kod svih pacijenata. Ispitivanje utvrđuje da je aloja biostimulator.
• Food i Drug Administration (FDA) je 1959. godine zvanično potvrdila da krema od aloje regeneriše ćelije kože, uklanja ožiljke i pomaže regeneraciju prirodne boje kože i to bez toksičnog dejstva.
• Julian J. Blitz, James W. Smith i Jack R. Gerard su 1963. godine koristili aloju u lečenju 18 pacijenata obolelih od čira na želucu. Svi pacijenti su pre bili lečeni dugotrajnom konvencijalonom terapijom, sa malim ili nikakvim rezultatima. Svakom pacijentu je davana svakodnevno Aloe Vera emulzija oralno. Nalazi govore da je 17 od 18 pacijenata u potpunosti izlečeno od ove bolesti. Osamnaesti pacijent je napustio lečenje posle primljene prve doze aloje.
• Dr Eugen Zimmerman je 1969. godine prikazao obimnu studiju o primeni Aloe Vere u stomatologiji i njenoj sposobnosti da ubija ili kontroliše različite mikroorganizme uključujući: Staphylococcus Aureus, Streptococcus Virdaus, Candidda Albincas, Corynebacterium Xerosis,... Istraživanje zaključuje da Aloe Vera ima snažno anti'inflamatorno dejstvo i da uništava širok spektar mikroorganizama.
• Godine 1973. u Kairu u Egiptu, doktori M. El Zawahry, M. Rashad Hegazy i M. Helal, koriste aloju za uspešno i izrazito efikasno lečenje sledećih kožnih bolesti: seborrhea, acne, alopecia i opadanje kose.
• Dr G. R Waller sa Univerziteta države Oklahoma (US) objavljuje 1978. godine da Aloe sadrži širok spektar slobodnoh amino kiselina, polisaharida i total saharida, sterola (uglavnom B-sitosterol), kao i lupeol. B-sitosterol ima snažno antiinflamatorno dejstvo, kao i protiv holesterola. Lupeol ima snažno analgetsko i antibakterijsko dejstvo.
• Godine 1980. Dr Bill Wolfe dokazuje da Aloe Vera brzo oslobađa od bola, potištenosti, razdražljivosti, nadutosti i da je vrlo efikasna u lečenju herpesa.
• Iste godine John Heggars iz Čikago Burn Center pokazuje sposobnost Aloe Vere da leči opekotine trećeg stepena i promrzline šest puta brže od priznatog savremenog medicinskog lečenja. Istraživanje pokazuje da su efekti izlečenja postignuti zahvaljujući steroidima i salicilnoj kiselini. Aloe Vera takođe uklanja ožiljke, vraća normalnu boju kože, omogućava ponovni rast kose na spaljenoj površini. Takođe se kaže da aloja ima mnogo jače dejstvo u sprečavanju ili kontrolisanju infekcija od Silver Sulfadiazina.
• Godine 1985. Dr Bill Mc Anally izdvojio je polisaharid Carrysin, koji sadrži molekulu Acemannan koja je antiviralnog dejstva. Carrysin povećava imunitet, a proteinski omotač virusa SIDE trajno uništava, pa tako ne može da napadne T4 ćelije (1987. "Clinikal Research"). FDA je dozvolio Carrington labaratoriju da u tu svrhu može ispitati dejstvo aloje na ljudima.
• 1989. godine ispitivanja iz Okinave (Japan), potvrđuju da aloja sadrži najmanje tri antitumorna sastojka - emodin, manoza i lecitin, kao i da kontroliše razvoj karcinoma pluća, da daje pozitivne rezultate u lečenju leukemije i sarkoma i da sprečava razvoj tumora.
• IASC je potvrdio 1994. godine da većina kozmetičkih preparata koji se deklarišu da sadrže Aloe Veru, ne sadrže više od 2% Aloe Vere. Većina stručnjaka se slaže da je neophodno da kozmetički preparat sadrži najmanje 25 - 40% Aloe Vere, da bi preparat imao u tom smislu željeno dejstvo.

Do danas, mnogi naučnici i doktori ispitivali su dejstvo Aloe Vere, kako eksperimentalno na životinjama, tako i primenom u lečenju ljudi. Rezultati do kojih su došli su zadivljujući i ohrabrujući, budući da ova biljka pomaže i kod najtežih, često neizlečivih bolesti.

 

<< Nazad | 1 | 2 | 3 | Karakteristike i opis >>

vrati se na vrh stranice